Klimaatverandering in míjn ogen
Waarom zijn er alleen plannen tegen klimaatsverandering op de lange termijn? ‘In 2010 moet Nederland 5% schoner zijn’. Ja, en dan? Misschien is het dan al te laat, als we zo doorgaan, is er in 2010 geen Noordpool, geen Bangladesh en geen Nederland meer. Waarom denken wij nu toch dat als we nou allemaal maar 5 procentjes schoner worden, de wereld gered gaat worden? Zo lang wij auto’s, vliegtuigen, kerncentrales en snelwegen blijven bouwen gaan het milieu en de aarde achteruit. Wij wonen op de aarde: tenzij we spontaan allemaal naar Mars vertrekken, hebben wij de aarde nodig om te leven. Dat gaat niet lukken als we haar zo vervuilen als we nu doen. Waarom blijven we volhouden dat we schoner kunnen leven zonder comfort te verliezen? Waarom wijzen we áltijd naar anderen, en nooit naar onszelf? Waarom moet Amerika met baanbrekende maatregelen komen, en waarom moeten wij daarop wachten? Als wíj, met onze geweldige technische universiteiten, nu eens gaan nadenken over schonere auto’s die niet op benzine of diesel rijden in plaats van met ingehouden adem wachten tot de Amerikanen tot de ontdekking komen dat er eens iets gedaan moet worden?
Waarom willen we geen schone auto’s? Omdat die meer geld kosten. Waarom kosten ze meer geld? Omdat ze speciaal zijn. Maar wat hebben de makers in godsnaam aan geld, als de aarde dreigt te verdrinken? Waarom gebruikt niet íedereen spaarlampen, waarom zorgen we er niet voor dat we niet meer afhankelijk zijn van de grondstoffen van de aarde?
En waarom, wáárom denken wij alleen aan onszelf? Wij liggen inderdaad onder zeeniveau, wij zullen als een van de eersten overstroomd worden als de zeespiegel echt zo gigantisch stijgt. Maar er zijn landen die óók onder zeeniveau liggen, én geen geld hebben voor hogere dijken of andere maatregelen. Wat moet er van Bangladesh worden, als de zeespiegel stijgt? Waarom denken we daar niet aan?
Waarom staat er niet iemand op in onze fantastische regering, die de leiding neemt en iets concreets doet? Kennelijk hebben mensen een leider nodig, die hen vertelt wat te doen. Wij doen het niet uit onszelf, iedereen rijdt nog altijd vrolijk rond in hun lustig CO2-uitstotende auto’s en fabrieken vervuilen er lustig op los. Iedereen is bezig met een nieuw kabinet, maar we hebben weinig aan een kabinet als het te besturen land verdronken is.
Als we besluiten dat we de aarde ook voor komende generaties heel willen houden, moeten we niet steenrijke eurocomissarissen naar Brussel sturen om daar (net uit hun BMW gestapt) ze eens fijn over milieuvervuiling te laten praten. We moeten niet pietluttig doen over anderhalve procent hier, en twee procent daar. Er moeten afspraken komen, en goede afspraken ook. Als er landen niet mee willen doen, prima, ze hebben zichzelf ermee. Maar als er één schaap over de dam is, volgen er meer.
