Stilte

juni 6, 2008 at 8:52 pm (Gedichten) (, , , )

In het verre verleden (klas 2 noemen we dat) kreeg ik een opdracht om een gedicht te schrijven met daarin metaforen verwerkt. Na veel pijn en moeite is dit gedicht eruit komen rollen: het gaat over een concertharp, eenzaam op een podium.

Daar staat hij dan
In het felle licht, zijn schaduw
Als zwarte schimmen

Het podium, slechts een verhoging
En toch, meteen in de aandacht
Als iemand die de aandacht vraagt
Maar nu zonder woorden

Een waterval van klanken vult de zaal
Elk gesprek verstomt
Stilte, op de klanken na

De zaal, eerst gevuld met geluid
Als de laatste klank wegsterft
Stilte, op het applaus na

Het podium, leeg
Lichten uit, geen schaduw te bekennen
Stilte.

Plaats een reactie