Dutchesse’s Weblog

Pierre en Eva gaan beiden om totaal verschillende leven toevallig op hetzelfde moment dood. Pierre, één van de leiders voor een aanstaande opstand, wordt vermoord door een verrader; Eva, een vrouw die gevangen zit in een ongelukkig huwelijk, wordt vermoord door haar man omdat hij uit is op de bruidsschat van haar jongere zusje. Pas na hun beider dood ontmoeten zij elkaar, terwijl ze rondzwerven door de straten van hun vroegere stad als schimmen, onzichtbaar voor de levenden. Hoewel ze dood zijn en elkaar op geen enkele manier kunnen aanraken raken zij op slag verliefd op elkaar. Dan worden zij teruggehaald naar het administratieve kantoor waar het leven van ieder mens gepland wordt; door een fout van het kantoor zijn zij elkaar tijdens hun leven misgelopen, terwijl ze voor elkaar bestemd waren. Ze krijgen de kans om samen terug te keren naar het leven, waar ze binnen vierentwintig uur moeten bewijzen dat hun liefde alles kan overwinnen.

‘De teerling is geworpen’ is een bijzonder verhaal over twee mensen, die hoewel ze voor elkaar bestemd waren en er toch niet in slagen om ‘in alle vertrouwen en met alle kracht van elkaar te houden’ (p. 73). Het is, behalve een liefdesverhaal, ook een zoektocht naar de vraag of je werkelijk je leven opnieuw kunt beginnen. Of is de teerling toch al geworpen, is hun levenslot al bepaald door vroegere keuzes en daden? Sartres existentialistische ideeën komen in het boek duidelijk naar voren wat het een bijzondere leeservaring maakt. Daarnaast is het ook een enorm ontroerend boek over twee geliefden, met een treurige ontknoping waar toch ook weer hoop vanaf sprankelt. Het boek laat je achter met een ‘Het is goed zo.’-idee.

Zie ook: Over Sartre (Just a Blog)